بخوبی ہمچومہ تابندہ باشی
بہ ملک دلبری پائندہ باشی

جہاں سوزی اگر دو غمزہ آئی
شکر ریزی اگر برخندہ باشی

من درویش را کشتی بغمزہ
کرم کردی الٰہی زندہ باشی

زقید دو جہاں آزاد باشم
اگر تو ہم نشیں بندہ باشی

جفا کم کن کہ فردہ روزِ محشر
بروئے عاشقاں شرمندہ باشی

بہ تندی و بشوخی ہم و خسرو
ھزاراں خانما بدکندہ باشی

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post

چھاپ تلک سب چھین لی نی رے مو سے نیناں ملا کے
بات اگہم کہہ دی نی رے م سے نیناں ملا کے

بل بل جاؤں میں تورے رنگ ریجوا
انپی سی رنگ لی نی رے مو سے نیناں ملا کے

ہری ہر چوڑیان گوری گوری بیاں
بیاں پکر ھر لی نی رے مو سے نیناں ملا کے

پریم بھٹی کا مدھوا پلائی کے
متواری کردی نی رے مو سے نیناں ملا کے

خسرو نجام کے بل بل جیّئے
موہے سہاگن کی نی رے مو سے نیناں ملا کے

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post

زحال مسکین مکن تغافل ورائے نیناں بنائے بتیاں
کہ تاب ہجراں نہ دارم اے جاں نہ لیہو کا ہے لگائے چھتیاں

شباںِ ہجراں دراز چوں زلف ور وزِ وصلت چوں عمر کوتہ
سکھی پیا کو جو میں نہ دیکھوں تو کیسے کاٹوں اندھیری رتیا

یکا یک ا ز دل دو چشم جادو بصد فریبم ببرو تسکیں
کسے پڑی ہے جو جا سنائے ہمارے پی کو ہماری بتیاں

چوں شمع سوزاں چوں ذرّہ حیراں زمہر آں مہہ بگشتم آخر
نہ نیند نیناں نہ انگ چیناں نہ آپ آئے نہ بھیجیں پتیاں

بحق روزِ وصالِ دلبر کہ داد مارا فریب خؔسرو
لیپہتِ من کے درائے راکھوں جو جائے پاؤں پیا کی کھتیاں

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post

چشم مستے عجبے زلف درازے عجبے
مے پرستے عجبے فتنہ طرازے عجبے

بوالعجب حسن و جمال و خط و خال و گیسو
سروقدِّ عجبے قامتِ ناز عجبے

وقت بسمل شُدنم برویش باز است
مہربانِ عجبے بندہ نوازِ عجبے

بہر قتلم چوں کشد تیغ نہم سر بسجود
او بہ نازِ عجبے من بہ نیاز عجبے

ترک تازی عجبے،شو بہ بازِ عجبے
کج کلاہِ عجبے، ابر ادا سازِ عجبے

حق مگو کلمۂ کفر است در ایں جا خؔسرو
راز دانِ عجبے، صاحبِ الرّاز عجبے

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post

اۓ چہرۂ زیبا ئے تو رشکِ بتانِ آذری
ہر چند وصفت می کنم در حسن زاں بالاتری

تو از پری چابک تری وزِ برگِ گل نازک تری
و زِھر چہ گوئم بہتری حقا عجائب دلبری

عالَم ہمہ نغمائے تو خلقِ خدا شیدائے تو
اے نرگسِ رعنائے تو! آوردہ رسمِ دلبری

آفاقہا گردید ہ ام مِہرِ بتاں و رزیدہ ام
بسیارِ خوباں دیدہ ام لیکن تو چیزِ دیگری

من تو شُد م، تو من شُدی ،من تن شُدم ،تو جاں شُدی
تاکس نہ گوئم بعد اَزیں، من دیگر م ،تو دیگر ی

خؔسرو غریب است و گدا افتادہ در شہر شما
باشد کہ از بہر ِخدا سوئے غریباں بن گری

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post

نمی دانم چہ منزل بود شب جائے کہ من بودم
بَہر سو رقصِ بسمل بود شب جائے کہ من بودم

پری پیکر نگارِ سَروقدِّ لالہ رخسارے
سراپا آفتِ دل بود شب جائے کہ من بودم

رقیباں گوش بر آواز ِاُو در ناز و من ترساں
سخن گفتن چہ مشکل بو د شب جائے کہ من بودم

خدا خود میر ِمجلس بود اندر لا مکاں خؔسرو
محمد ﷺشمعِ محفل بود شب جائے کہ من بودم

شاعر :امیر خسرو علیہ الرحمہ

Comments are off for this post